Een goed gesprek over het doorbreken van een taboe

Net als vorig jaar stond Ouderen in veilige handen in september op de 50PlusBeurs. De 'huiskamer' was voor veel beursgangers een rustpuntje in alle drukte. Hier konden ze even bijkomen met een kopje koffie of thee. En ondertussen kijken naar een voorstelling van trainersgroep Wilde Kastanje. Bijvoorbeeld over mevrouw De Vries die er net achter is gekomen dat haar dochter stelselmatig geld van haar rekening ontvreemdt. Gelukkig leent de buurvrouw een luisterend oor. Een impressie van een middag Ouderen in veilige handen op de 50PlusBeurs.

In de doorgang tussen hal 8 en 9 lopen de bezoekers van de 50PlusBeurs tegen een groot bord aan met een foto van een oude dame. 'Kunnen we even praten? Een goed gesprek over het doorbreken van een taboe' en 'Kom gerust binnen. Ook voor een gratis kopje thee' staat erop. Wie aan deze uitnodiging gehoor geeft, stapt binnen in de Marijke Gehoorzaal, de 'huiskamer' van Ouderen in veilige handen. Een oase van rust in de hectiek van de beurs. De ruimte is sfeervol verlicht. Verspreid staan tafeltjes met een bloemstukje, omringd door stoelen. Bij de bar wordt koffie en thee geschonken. Met een koekje. Het is bijna 15.00 uur en de zaal zit zo goed als vol. Tijd voor de actrices van trainersgroep Wilde Kastanje om mevrouw De Vries en haar buurvrouw ten tonele te brengen.

Mevrouw De Vries
"Hou maar op, ik doe niet mee, ik heb er geen geld voor", zegt mevrouw De Vries. Verbouwereerd laat haar buurvrouw de folder van de schutting in haar schoot zakken. "Annet, mijn dochter, heeft heel veel geld van mijn rekening genomen", vervolgt mevrouw De Vries. "Ze doet veel voor me, alles is hier spic en span. Ze regelt ook het internetbankieren voor me. Maar toen ik laatst wilde weten hoeveel geld ik op mijn rekening had staan, zei ze 'nee, mama'. Ik ben het zelf gaan uitzoeken, een vriendelijke meneer van de bank heeft me geholpen. En toen zag ik het. Ze haalt er al maanden elke week zeker 250 euro af. Ik vind het zo erg dat ze dat doet. Misschien heeft ze het moeilijk. Ze zal het toch wel terugbetalen, die 20.000 euro?"

De buurvrouw
Op dat punt stapt de buurvrouw even 'uit' de scène. "Wat zou u doen als u in mijn schoenen stond", vraagt ze aan de zaal. Er klinken verschillende suggesties: met de dochter praten, adviseren de rekening te laten blokkeren. Alle aanwezigen zijn het erover eens dat het niet menselijk is om nu de deur uit te lopen. De buurvrouw gaat dus verder praten. Mevrouw De Vries vertelt bang te zijn dat Annet niet meer langskomt, als ze laat merken dat ze het weet. "Wat vindt u, moet ik er toch met haar over praten?", vraagt ze aan de buurvrouw. Die raadt haar aan dat wel te doen. En ze stelt mevrouw De Vries gerust: "Ik ben thuis vanmiddag. U kunt me bellen als het misgaat."

Een jaar later
Natuurlijk loopt het goed af met mevrouw De Vries. In de laatste scène zien we haar een jaar later. Ze vertelt over het gesprek met haar dochter. Hoe Annet eerst woedend werd, maar vervolgens in tranen uitbarstte. Want het was nooit haar bedoeling geweest zoveel geld weg te nemen. Van terugbetalen kwam het echter niet door de werkeloosheid van haar man. Moeder en dochter zoeken hulp, Annet vindt een baantje en betaalt het geld in termijnen terug. Dankbaar denkt mevrouw De Vries nog even terug aan de buurvrouw, die zo belangrijk is geweest. Want wetende dat haar buurvrouw in de buurt was, vond ze de moed om haar dochter aan te spreken over het verdwenen geld.

Gewaarschuwd
Sommige mensen gaan meteen weg na de voorstelling, anderen blijven nog even zitten. Om na te praten. Speciaal daarvoor is een aantal voorlichters van de voorlichtingscampagne Ouderen in veilige handen aanwezig. "We kwamen binnen voor het kopje koffie en om even te zitten", vertellen 2 oudere dames. "We wisten helemaal niet wat ons te wachten stond. Maar het is goed dat hieraan aandacht wordt besteed. Want het komt voor. Gelukkig zijn wij nog niet afhankelijk van anderen. Maar mocht het ooit zover komen, dan zijn we gewaarschuwd. Je moet alles bespreekbaar houden he?"

Praten het begin van de oplossing
Ook de actrices van Wilde Kastanje staan met bezoekers te praten. "Veel mensen komen ons vertellen wat zij hebben meegemaakt", zegt actrice Ilse van Kemenade. "Ze zijn blij dat we deze voorstellingen geven en komen soms meerdere keren terug. Maar er was ook een meneer die heel boos opstond en demonstratief zijn vrouw mee naar buiten trok." Trainersgroep Wilde Kastanje geeft 5 voorstellingen per dag en de zaal is elke keer tot de laatste stoel gevuld. "Ik vind het mooi dat deze huiskamer hier mag zijn, in de luwte van de beurs. Zodat we het onderwerp onder de aandacht kunnen brengen, op een manier die aansluit bij de beurs. Niet te diep, met een beetje humor, maar wel zo dat het raakt. En het werkt. Mensen herkennen het, zijn zich bewust dat het gebeurt en dat praten het begin is van de oplossing." Dan excuseert Ilse zich. Het is bijna 16.00 uur, ze moet zich voorbereiden op het volgende optreden. De zaal stroomt alweer vol.

In totaal bezochten in de week van de 50PlusBeurs ongeveer 1.300 bezoekers de huiskamer van Ouderen in veilige handen.